Tüpraş Stadı’nda oynanan maçın 90+5. dakikasında TÜMOSAN Konyaspor, penaltı kazandı.
90+8’inci dakikada penaltıyı kullanan Enis Bardhi, topu ağlara göndererek Konyaspor’u finale taşıdı.
TÜMOSAN Konyaspor, Beşikktaş’ı eleyerek tarihinde ikinci sefer Türkiye Kupası’nda finale ismini yazdırdı.
Spor muharrirleri maçı değerlendirdi
Karşılaşmanın akabinde Spor müellifleri Beşiktaş – Konyaspor müsabakasını şöyle kıymetlendirdi:
Mehmet Ayan: Erken dönem finali yapan dizi!
Futbol oynamak için her şeyin eksiksiz olduğu bir akşamda taraftarın itici gücüyle başlayan uğraşta Beşiktaş, rakibini süpürdü. Bahadır’ın olağanüstü kurtarışı, Toure’nin direkte patlayan topu adeta devrenin çizilmemiş resmiydi. %64 topla oynama, 17 rakip ceza alanı topla buluşmasında isabetli tek şut, can sıkıcı sayısı söz etse de, oyunu elinden hiç bırakmadı konut sahibi. Özellikle Orkun önderliğindeki orta saha tertibinde, topun gerçek dolaştırılması, bek katkıları Konyaspor’u sıkıntı durumda bıraktı. 6 korneri de baskının fotoğrafı olarak okumalı.
TOURE, OH’U GÖLGEDE BIRAKTI
Toure’nin verdiği katkı, Oh’un dahi gölgede kalmasına neden oldu. Koreli golcü markajdan kaçmak için ceza alanı dışına birçok defa çıktı. Konyaspor, sert savunma yapmakla birlikte oyunu bir türlü Beşiktaş’tan alamadı. Trabzonspor maçının yıldızı Berkan’ı dahi öne çıkaramayan yeşil beyazlılar, ön tarafa birinci yarıda neredeyse hiç çıkamadı. Savunmadan 22 topu uzaklaştırma aslında oynayamamayı anlatırken, Beşiktaş’ın da onları uygundan düzgüne geriye yasladığını gösteriyordu.
TARAFTAR KADROYU BEĞENMEDi
İkinci yarının başlarında üzerindeki meyyit toprağını atmış görünen deplasman temsilcisi maça girmeye karar verdi. 15 dakika kadar buradayım diyen Konyaspor, sonra Beşiktaş’ın birinci yarıdaki oyunundan esintilerle tekrar alanına çekildi. 80’deki Bardhi durumu dışında rakip kaleye lakin maçın sonunda gidebildi. 62’de Oh, 75’de Asllani, 81’de Olaitan durumlarında tribünün de yükseldiği anları yaşadık. Tribün maç uzunluğu itti grubunu. Sonlara yanlışsız maç uzar mı derken penaltıyla kazanan Konyaspor oldu.
Dikkatimi çeken ise 82’de Cerny’nin oyuna girişinin öncesinde tribünün Çekyalı oyuncuya gösterdiği tezahürat oldu. Sergen hocanın Cerny’siz takım tercihi belirli ki maç uzunluğu beğenilmemişti. Uzun müddet Cerny diye bağırdılar.
15 korner kazanan, en az 60-70 dakika baskılı oynayan Beşiktaş’ın tek eksiği, dün gece itibariyle her şeyiyle her hoşluğu hak eden taraftarına armağan edemediği galibiyet oldu. Dizi erken final yaptı… (Hürriyet)
Beşiktaş
Banu Yelkovan: İstatistikler yazgısı belirlemez, sen yazarsın!
İnsanlar bir yere gitmez, bir şey olmayı ummaya masraf, der Alain de Botton. Tüpraş’ın tribünleri dün akşam tam da buydu, on binlerce kişi, finale çıkma mümkünlüğünün fizikî yükünü taşımak için bir ortaya geldi. Stat, içindeki her ögesiyle, kolektif bir niyet üzereydi.
Sahada Beşiktaş baskındı, topun yüzde 58’i ondaydı, rakip ceza alanında daha fazla konum ve gol ihtimali yüzdesi de… Ancak skor bir türlü konuşmuyordu. İstatistikle gerçek ortasındaki o uzun koridorda maçın asıl öyküsü yaşandı.
AYRILMAK VAZGEÇMEKTiR
Beckett’in meşhur Godot’yu Beklerken oyununda Vladimir ile Estragon oyun boyunca bekler, bekler, bir türlü ayrılmazlar, zira ayrılmak vazgeçmektir. Tüpraş’ta da kimse ayrılmadı, kimse kalkmadı, kimse vazgeçmedi. Kalkmak bu dönemi kapatmak manasına gelecekti.
Beşiktaş için kupa, doruktan uzak geçen bir dönemin tesellisi, elden kalan son kalesi, koca bir dönemin son manalı cümlesiydi.
Karşı tarafta ise farklı bir kıssa vardı. Konyaspor savunmak için değil, inanmak için çıkmıştı alana. Çeyrek finalde Fenerbahçe’yi elemişti esasen, dönemin sürprizi miydi, inancın eseri müydü tartışılır. Lakin bir ekibin başında İlhan Palut varsa orada şikâyet olmaz, pes etmek olmaz, müspet oyun ve bazen mükafatını vermese de çokça sabır olur. Zira bazen, istatistikler mümkünlüğü tanım etse de öyküyü yazmaz, mukadderatı belirlemez, sen yazarsın. Hatta bazen 90+5’te.
COŞKUDAN ÖFKEYE
Ceza alanı içi mi, dışı mı kararının Riva’dan geldiği o son durumda, VAR dakikalarca inceledikten sonra hakemin penaltı kararını tescil etti. Bardhi’nin golünde Tüpraş’ın coşkusu, evvel sessizliğe, sonra idareye mi Sergen Yalçın’a mı yönelteceklerine karar veremedikleri bir öfkeye dönüştü.
Godot, sonunda geldi. Lakin forması yeşil beyazdı. (Hürriyet)
Bilal Meşe: Savunma güvenliği sıfır
Yok arkadaş yok, ne yazsak beyhude, Merkez Hakem Komitesi, bildiğini okumaya devam ediyor! Sanırsınız ki, hakemlerin kıtlığına kıran girmiş! Beşiktaş-Konyaspor kupa maçına defolu Adnan Deniz Kayatepe’yi atıyor, olacak iş mi bu? Ne çabuk unuttunuz Fenerbahçe-Rizespor maçını?
Bakın, atadığınız Kayatepe’nin maçın birinci yarısındaki yanlışlarını biz es geçemeyiz, önyargılı değiliz lakin öyle! Asllani, yerde kıvranıyor, maçı devam ettiriyor, hani insan sıhhati bir numaraydı! Haydi bunu geçtik, Agbadou ve Orkun’a çıkardığı sarılar gerçek, pekala Adil’e niçin çıkarmadı? Konyaspor yeterli futbol oynuyor, eyvallah, lakin daima faul yapıyorlar, Kayatepe oyunu bir türlü denetimine alamadı malesef!
Beşiktaş maça süratli ve baskılı başladı, ne var ki konuk takım ligde oynadığı futbolu biliyoruz, o denli kolay lokma değil. Hem güzel kapanıyorlar, hem de yeterli alan daraltıyorlar, bu nedenle de Kartal, durum üretmekte zorlandı. Buna rağmen; 36’da Toure cezaalanı dışından sert vurdu, top üst direkte patlarken, 42’de bu kere Oh denedi, kaleci Bahadır tokatladı. Topla oynama yüzdesini elinde bulunduran Beşiktaş, rakibine bu yarıda konum vermedi dersek abartmış olmayız.
Konyaspor, oyun anlayışından hiç uzaklaşmadı, savunmasına kapandı, uzun toplarla fırsatlar kovaladı. Ne var ki, Kartal o denli bir baskı koydu ki, rakibe nefes aldırmazken, bu kere 64’de Orkun’un bir şutu daha direkten döndü. İşin özeti Kartal, konuk kadronun o katı savunmasını aşacak çilingiri aradı, bulamadı bu süreçte…
Sergen hoca, 83’de Asllani’yi kenara aldı, Cerny’i alana sürdü… Eee siz ailecek baskıya ve atağa çıkarsanız, Konyaspor’un ekmeğine yağ sürersiniz! Konyaspor’un taktiği muhakkak, kapanacaklar, savunma ardına atılan toplarla finalin kapısını açacak golü aradılar. Onu da buldular. Olaitan 90 artı 8’de rakibini cezalanına girerken indirdi, hakem beyaz noktayı gösterdi, atışı kullanan Bardhi şık bir vuruşla fileleri havalandırdı ve grubunu finale taşıdı.
Valla eğri oturacağız, doğruyu söyleyeceğiz… Evet, Beşiktaş baskıyı ve presi yaptı, oyunu tek kaleye çevirdi, üretti, atamadı, iki topu direkten döndü. Olabilir, pekala kardeşim ya savunma güvenliği, sıfır ötesi! Üstelik uzatma dakikaları, rakibe hiç fırsat vermedin, kapansana savunmaya!
Evet, Konyaspor disiplinli oyunuyla, savunma güvenliğiyle, geriye atılan toplarla finali aradı, onu da uzatma dakikalarında penaltıdan buldu. Konyaspor, alkışı da övgüyü de ziyadesiyle hak ediyor, kutluyoruz. Kupayı alırlarsa valla hiç şaşırmam, yakışır… (Milliyet)
Cem Dizdar: Futbolda 20 bazen 120’den büyüktür!
Kupa statüsü yani tek maçlık elemeler, ister istemez deplasman ekibini savunma alanında oynamaya zorluyor. Üstelik Beşiktaş 120, Konya 20 milyon Euro’luk piyasa pahasına sahip oyuncularla alandayken… Konya da birinci devre bu türlü yaptı. Topla daha az oynadı ve yaratamayacağı fırsatları kolladı. Aşikâr ki İlhan Palut’un birinci planı Beşiktaş’ın yapacağı önemli yanılgıyı gözlemekti ki mesken sahibi o yanılgıyı yapmadı. Beşiktaş ise birinci devreyi set oyununa yük verip temkinli ve denetimli davrandı. O nedenle en önemli gol tehlikesini El Bilal Toure’nin 36. dakikadaki direkten dönen topunda buldu. Yani ülke futbolunda çoğunlukla olduğu üzere ‘nafile bir birinci yarı izledik’ diyen yanlış konuşmuş olmaz. O denli bir birinci yarı ki, iki kadro da rakip kaleyi ne gördü ne buldu!
İddiayı nasıl sürdürecek?
İkinci devre mi? Birincisinden farksız. Yalnızca 80’de Konya hamlesinde Enis Bardhi’nin tehlike bile sayılamayacak auta giden vuruşu! Konya’nın fonksiyonel savunmasına karşı baskılı görünen fakat tahlili bulamayan Beşiktaş… Nihayetinde Konya hiçbir şey yapılamayan maçta tahminen planlamadığı ancak beklediğini buldu… Konya finale çıktı. Pekala ya Beşiktaş? Bu oyunsuz haliyle gelecek dönemin kadrosunu kurma tezini nasıl ve kimlerle sürdürecek? İşte bütün sorun bu.. (Fanatik)
Konyaspor
Orhan Yıldırım: Kâfi artık Sergen hoca
Avrupa’da yok. Ligde yok. Geriye tek maksat kalmıştı: Kupa. Onu da, Sergen hoca ikram etti. Öylesine kritik maça grubu motive edememiş. Dönem bitti sistem yok. İskelet takım yok. Orta periyotta alınan oyuncuların performansı farklı. Hepsi tepeden sıfıra indiler. Kendi meskeninde Beşiktaş kupaya o denli veda edemez. Etmemeli. Şunu da belirtelim. Ekip çıkar yüreğini ortaya koyar. Futbol bu kaybeder anlarız. Maalesef Sergen Yalçın ve grubu formayı yedi, bitirdi! Maçlar kazanılır kaybedilir. Ancak berbat futbol!
En berbatı alışkanlık
İstenmeyen sonuçlar alışkanlık haline geldi. Taraftarın haklı yansısı dışında isyan eden yok. Orkun bu türlü gecede ortaya çıkacaksın. Oh, boş kaleye kafayı vuramadın. Toure piyasada mahrum. Rıdvan, Allah aşkına bir topu grup arkadaşlarına ver. Gerisini aslında boşver. Sergen hoca da maçı yalnızca izledi. Tek doğrusu vardı büyük kurtarıcısı Cengiz’i oynatmadı! Kayıp dönem. Lider Adalı ve takımı âlâ niyetli. Fakat bu katiyetle kâfi değil. Şayet hoca kendi hala bırakmıyor ise bıraktıracaksın. Yeni dönemin kazanılması bu atağa bağlı. Yalçın ve grubu ile Kartal, artık uçamaz. Konyaspor, sakin kaldı. Gücünü akıllı kullandı. Tartışmalı da olsa uzatmada penaltıdan çeşidi geçti. Altın tepside sunulan ikramı geri çevirmedi. (Fanatik)
Sergen Yalçın
Serkan Akcan: Yeniden hüsran
Beşiktaş ismine dönemin özeti üzere bir maç izledik dün gece. Sergen hocanın misyon müddetinde Beşiktaş topluluğu daima umut etti, daima âlâ futbol görmenin hayaliyle dayanağını esirgemedi. Lakin Beşiktaş yeniden vasatı aşamadı. Lige aylar evvel attığı havlunun akabinde Türkiye Kupası’nda da Konya’ya elendi. Sergen hoca geçen sezon ligi 4. bitirdiği için yerden yere vurduğu Solskjaer ile birebir dereceyi yaptı, üstelik bunu büyük bir muvaffakiyet olarak anlatmaya çalışıyor. Ligden sonra kupa da gitti ve şayet Türkiye Kupası’nı Konya ya da Gençlerbirliği’nden biri kazanırsa Beşiktaş Konferans Ligi’ne gidebilecek. Konyaspor tahminen de son vakitlerin en etkisiz hamle aksiyonlarına imza attığı maçlardan birini oynamasına karşın Beşiktaş’a karşı dirençli kaldı. İlhan hoca Fenerbahçe’yi uzatmalarda yenmişti, Beşiktaş’ı da uzatmalara saniyeler kala eleyerek finale çıktı. Sergen hoca çabucak her maç stoper tandemini değiştirdiği için Konyaspor’a karşı Agbadou’nun yanında Emirhan’ı kullanması sürpriz olmadı. Emirhan güzel bir rotasyon oyuncusu ancak oyunun kurulumunda grubu öne hakikat çıkaracak aksiyonlarda büyük sorun yaşıyor. Gözünü budaktan esirgemez hali Emirhan’ın en büyük artısı fakat günümüzde hakikat stoperin tarifini yaparken sürat ve makul düzeyde top marifeti artık en aranan özellik.
Ders çıkaramadılar
Hafta sonu Gaziantep maçının yıldızlarından olan Djalo, yalnızca Emirhan’a nazaran değil takımdaki tüm stoperlerden daha süratli. Beşiktaş’ta akademiden gelen futbolcular çok şanslı. Zira hiçbir büyük ekipte olmayan olumlu ayrımcılık Beşiktaş’ta var. Olmasının bir mahsuru yok lakin oyuncu bu müspet ayrımcılığı kendine yorarsa gelişimi duruyor. Rıdvan, Mustafa Hekimoğlu bunlara en net örnekler. Rıdvan 20 yaşında şampiyon olan takımın kesimiydi lakin 5 yıldır üzerine koyamadı. Beşiktaş savunmasının en büyük sorunu istikrar iken Rıdvan’ın buradan beslenmesi, gelişmesi gerekirdi fakat bundan çok ders çıkarmışa benzemiyor. (Fanatik)
Bülent Timurlenk: Beşiktaş’ın güzel bir santrforu yok
Çeyrek finalde uzatmalara giden maçta Fenerbahçe’den 25 hamle yiyip, kalesini gole kapatıp tek golle yarı finale çıkan Konya’nın, ligde hem Galatasaray hem de Trabzonspor’a şampiyonluk yarışında çelme taktığını ve yendiğini hatırlayalım… Beşiktaş ligde rakibini iki maçta da devirmişti. Alanya’yı yenerken oynanan futbol Antep deplasmanında yarı finali düşünüp asları yedek bırakmak, iştahlı bir grup lakin kanat tertipleri olmayınca birinci yarıda 5 atakta isabetli şut yokken yalnızca direkte patlayan bir top. Tabela değişmedikçe Konya canlı kalan bir grup. Oyundan hiç kopmadılar. Beşiktaş’ın kupaya veda ederken rakip kaleye 90 dakikada yalnızca bir isabetli şut çektiğinin altını çizelim. Orkun Kökçü’nün liderliği, pas kalitesi tartışılmaz lakin onun dağıttığı topları hercai bir halde harcayan kadro arkadaşları var. Fenerbahçe’nin eksiği olan uygun bir santrfor Beşiktaş’ta da yok. İlhan Palut hem mesleği açısından hem de Konya için çok kıymetli bir işe imza attı. Sergen Yalçın’ın penaltı golünün akabinde yanındaki Serkan Reçber’le olan üzgün ancak birebir vakitte panik dolu bakışları tahminen de bir yolun sonunu işaret ediyor. Avrupa Ligi bileti kıymetliydi. Beşiktaş topluluğunun hayallerini ve gayelerini Konferans Kupası kesmez. Finalin Konya-Trabzon olmasını bekliyorum. Fatih Tekke’nin, Konya’nın Fenerbahçe ve Beşiktaş kupa maçlarını birden fazla izleyeceği kesin. (Sabah)
Beşiktaş – Konyaspor
Fatih Doğan: İllüzyon bitti
Önce Beşiktaş ismine durum tespiti yapalım. Siyah-beyazlı taraftar ve topluluk aralık ayında grup lige havlu attığı için Ahmet Işık Çebi’yi gönderdi. Daha sonra Beşiktaş’ı aralık ayında yarışı bırakan ekip olmaktan kurtaracağız diyerek yola çıkan Hasan Arat’ı yıprattı, vazifesi bırakmasıyla 1 yılı doldurmadan başkanlığa veda etti. Serdal Adalı geldiğinde ocak ayına yeniden ümitsizlikle girilmişti, bir iki transfer devriyle aralık ayında havlu atma sendromuna son verme vaadiyle geldi. İnanç, vakit istedi ve Solskjaer’i gönderip ekibin başına Sergen Yalçın’ı getirdi. Çebi, “Benim 1 şampiyonluğum ve bir kupam var” diyerek teselli bulabilir. 11 ay başkanlık yapan Arat, “Şampiyonluğum yok lakin bir Muhteşem Kupam var” diyerek kendini dillendirebilir. Lakin Adalı idaresi, Sergen Yalçın’ın geldiği müddet zarfında vadettikleri birçok gayesi pas geçti.
Yalçın televizyondayken üst perdeden konuştu. Solskjaer ve Bronckhorst’a, “Beşiktaş’ın büyüklüğünden haberleri yok” diye dem vurup yol gösterdi. Manalı bir nasihat vardır. ‘Büyük lokma ye ancak büyük konuşma’ diye. Gelinen noktada işin acı tarafı; gelişen bir futbol da yok. Aralık ayında havlu atılan bir lig yarışı, Avrupa’ya erken veda, Türkiye Kupası’nda Konya’ya eleniş… Transfer istediler. İki transfer periyodu geçti. Sergen Yalçın’ın devrinde 57 milyon Euro’luk destek yapıldı. Sonuç; tabela ortada. Dün tribünler hüznünün yansımasını maç bitimi istifa sesleriyle haykırdı. Sergen Yalçın, Beşiktaş için bir illüzyondu ve bu şov dün Dolmabahçe’de makus sonla bitti. Ekibin gerçekçi olmayan hayallere değil hakikat adımlara muhtaçlığı var. (Sabah)
